Tagarchief: Vriendschap

Onweer in de bergen

Naderend onheil kondigt zich altijd aan
Zelfs als is het strakblauw zonder wolkje aan de lucht
Of misschien wel juist dan, omdat je niets verwacht

Jouw pool explosief in de plus lijnrecht tegenover mij
Tussen ons een spanningsveld geladen met elektriciteit
Al vaker bestond het risico op kortsluiting
Ook nu doe ik verwoede pogingen fier overeind te blijven
Daardoor juist een prooi vormend voor jouw ontlading
Het ontstane Elmsvuur een overduidelijke indicatie
Van een naderend knallend einde gelijk een onweersbui

In het onmeetbaar diepe dal hangt de bui bewegingsloos
Mijn positie duidelijk niet aan de lijzijde van de berg
Voor ik het weet, bevind ik me in een onbedaarlijke stortbui
Laat me schuilen in het donker van een grot
Koud en vochtig, maar in elk geval rust voor mij alleen
Tevens vele malen beter dan het risicovolle open veld
Daar is niets dan hachelijke leegte om me heen
Je beledigende woorden rollen donderend door de lucht
Er is geen houden aan en je ontsteekt in blinde woede
Bliksem vind mijn schuilplaats, slaat langs de rotswand en raakt mijn ziel
Ik wil deze kwaadaardigheid ontvluchten
Waar vind ik een veilige plek met voldoende beschutting?

Op deze glibberige bergwand heerst overal gevaar
Noodgedwongen neem ik de uitdaging van een terugkeer aan
Enige luwte tijdens de barre tocht mijn vereiste
Houd me ver van kolkend water dat buiten oevers treedt
Zonder risico op modderstroom of aardverschuiving
Of ontneem de wolken hun zwaarte zodat ze kunnen stijgen
Laat ze leeg regenen en verdwijnen over toppen met eeuwige sneeuw

Kies ik schuilen of trotseren?
Het maakt niets uit: ik raak toch verkleumd tot op het bot
Zonder uitzondering volgt dat fijne moment dat onstabiliteit verdwijnt
Door hartelijke mensen die bestendigheid en zekerheid brengen
De door water verzadigde bodem wordt door hen opgewarmd
Zodat mijn zware gemoed niet constant meer dreigt weg te zakken
Ik droog mijn doorweekte lichaam in de zon

Jordy

Ik ken jou niet
En jij niet mij
Toch betekent jouw te vroeg geeindigd bestaan voor mij een heleboel
Ik vond de jongen waaraan ik mijn hart kon geven
Hij vond ook het meisje
waaraan hij zijn hart kon geven, maar niet totaal
Want een groot stuk van dat hart is nog altijd ingedeeld voor jou
Het is voor hem soms moeilijk
en huilt ie tranen van verdriet
Voor mij dubbel moeilijk
omdat ik geen idee heb hoe te reageren
Ik wou dat ik je had gekend, zodat ik een deel van zijn verdriet begreep
nee, ik wou dat ik je nu kende
want wat is in hemelsnaam de reden dat zoveel jonge mensen
zo vroeg hebben moeten leren
hoe wreed de dood, maar vooral het leven kan zijn?

Addicted

While your eyes used to speak of fun
They now speak of fear
Fear, because you’re all alone
You’re walking the wrong way
You’ve chosen the wrong path
I just hope you’ll get back
On the right track
But you must seek help
Help that you can’t give yourself