Tagarchief: Kritiek

The Flying Dutch

The Flying Dutch vond afgelopen weekend voor de tweede keer plaats op drie verschillende festivallocaties. Een week eerder werd al de compilatie-cd uitgebracht.

De meeste nummers die je op deze plaat voorgeschoteld krijgt, zijn reeds volledig grijsgedraaid. Op events alsmede op de reguliere radio. Hoe vet nummers als ‘Hey’ (Fais & Afrojack), ‘Heading up High’ (Armin van Buuren & Kensington), ‘Don’t Look Down’ (Martin Garrix & Usher) en ‘Another You’ (Armin van Buuren & Mr. Probz) ook waren toen we ze voor het eerst hoorden, ik kan me niet voorstellen dat mensen er nog geen versie van hebben op hun muziekspeler.

Hoge (kinderlijke) stemmetjes ken ik nog uit de tijd van de Happy Hardcore. Werd toen verguisd wegens infantiel, tegenwoordig wordt het weer breed omarmd zo lijkt het. Galantis heeft een hit met ‘No Money’ en ook W&W doet mee aan de trend met ‘How Many’. Was ‘vroegah’ dan toch alles beter? Ook Tiësto en Bobby Puma bedienen zich van een oude sample in hun ‘Making me Dizzy’. Als ‘dance-bejaarde’ hoor je me trouwens niet klagen hoor. Het brengt de EDM-jeugd wellicht wat dichter bij ons eerste generatie danceliefhebbers. Geen evolutie zonder historisch besef immers.

‘Harmony’ van Nicky Romero en Stadiumx is al een half jaar oud, maar daarom niet minder die heerlijke festivalknaller die het was toen ie net uitkwam! Zonnetje op je bol, drankje in je hand en gaan! Net zo lekker op een festival klinkt ‘Dat Disco Swindle’ van Firebeatz & Schella. Alleen wel op een heel ander feest of op zijn minst in een andere area. Ook het opvolgende ‘If It Ain’t Dutch’ is weer van een heel andere orde. Een chaotisch gevoel overheerst. ‘It’s all over the place’. De toevoeging van de samenwerking van Armin van Buuren met W&W met die titel kon op deze plaat natuurlijk niet ontbreken. Wat mij betreft had dit trouwens de afsluiter van de schijf mogen zijn. Het is een echte knaller die je in ieder geval een positief gevoel geeft aan het einde.

Conclusie
Verzamelalbums/compilaties, wat kun je ermee? Als liefhebber vrij weinig. Vaak worden ze al voor het evenement uitgebracht en is alleen de albumhoes hetgeen wat het evenement met de plaat verbindt. Deze cd is zelfs geen mix. Was het niet leuker geweest om drie cd’s (rood, wit en blauw) uit te brengen en te laten verzorgen door de hostingpartners van verschillende stages? Of drie headliners te pakken en een consistente mix in het eigen genre te laten produceren om zo in ieder geval gevoel vast te kunnen houden? In plaats van 13 euro te besteden aan een fysiek exemplaar, kun je beter gewoon op Spotify de losse nummers in een playlist gooien. Sterker nog, er is al een TFD afspeellijst. De toegevoegde waarde lijkt zo nog verder geminimaliseerd.

Deze recensie verscheen eerder op Partyflock.nl

Alles kut, enter

Afbeelding column DJ MAGTicket in de pocket en outfit gescoord? Zenuwen ook de baas? Dan ben je klaar voor festivaldag!
Lekker weer, zonnebril, mobieltje in de tas, genoeg geld om de dag goed gehydrateerd door te komen, je goede humeur nog en dan? Gaan en genieten! Zo simpel is het, toch? Nee, niet in verwend Nederland! Het land waar zeuren tot kunst is verheven en waar de middelmatigheid overheerst. Voordat nog maar één beat geklonken heeft, men nog maar één biertje besteld heeft, worden alle koppen die boven het maaiveld uitsteken vakkundig afgesneden. (Vooral) op het web weet iedereen precies hoe een festival tot een succes te maken. Zonder enige gedegen kennis van het neerzetten van een evenement voor duizenden bezoekers, weten anonieme trollen altijd al het foute te benoemen. En dat is véél!

Waar tijdens feestjes een toiletbezoek niet altijd even makkelijk gaat, laat men op de virtuele dixi werkelijk alles lopen. Ongecontroleerd vaak ook nog eens. We weten allemaal hoe de tijdelijke toiletten er na een festivaldagje uitzien, nietwaar? Nou, het afvoerputje dat internet heet, zit minstens net zo vol. Met bullshit. En azijn, want dat is wat men pist. Het begint al direct na de eerste aankondiging. Deze is natuurlijk veel te vroeg. Vóór kerst worden de eerste zomerfestivals al aangekondigd. Dan heeft toch niemand geld voor die early bird kaarten? Dat die in het voordeel van de bezoeker tegen ramsjprijzen de deur uitgaan vergeten we even. Oh, ja, sowieso zijn kaarten te duur. Punt.

Daarna kunnen ‘we’ los op de volgende aankondiging: de line-up. Duurt ook véél te lang en als ie eenmaal bekend is dan valt er geen goed woord over te zeggen. DJ Gekke Henkie in de hardstyle? Heiligschennis! De oldschool in die hoek is veel te ver lopen vanaf de industrial. Vijf area’s en géén trance?

Daarnaast is er nooit mobiel bereik en is het bereik er wel dan is het achterlijk dat mensen foto’s en filmpjes maken. De house stage is te klein, het terrein te groot, de timetable niet logisch en dat het parkeren in een weiland van iemand die ook gewoon eten op tafel moet zetten geld kost, is natuurlijk van de ratten besnuffeld. Oh en dan hebben we natuurlijk nog de eeuwige ‘commercie is kut’ discussie waardoor de één zegt dat de eindshow veel te karig was en de ander diep zuchtend met de dooddoener komt dat een muziek-event helemaal geen vuurwerkshow zou moeten hebben.

Kort gezegd: alles kut, enter.

En hoewel Partyflock volop mogelijkheden biedt aan deze ‘experts’, zou ik soms willen dat de batterijen in de toetsenborden van de internethelden wat vaker leeg bleken. Misschien kunnen we weer teruggaan naar de essentie: PLUR. Voor de bezoeker, de organisatoren en de artiesten. Hiermee bedoel ik dus expliciet niet dat vroeger alles beter was. De wereld evolueert en zo ook de dance en ook festivals. Maar wat een zegen dat we in Nederland wonen. Daar waar de hoeveelheid bezwaarschriften om ze tegen te gaan en de petities om ze te behouden minstens met elkaar in evenwicht zijn. Waar we kunnen kiezen tussen cultuur op Mysteryland, een nacht lomp beuken op Ground Zero, literatuur en politiek op Lowlands, een nachtje doorhalen in de 24 uurstent op Defqon en met 50.000 gelijkgestemden kunnen losgaan op Decibel. De agenda van deze zomer bevat letterlijk honderden buitenfeesten, strand-evenementen en festivals van intiem alternatief tot duister underground en natuurlijk ook groots en meeslepend. Voor ieder wat wils! Ik stel dus voor dat we deze zomer onze zegeningen tellen, want het enige waar we ècht over mogen zeuren? Onze last van keuzestress!

Deze column verscheen eerder in DJ Mag