Tagarchief: EDM

A State Of Trance Yearmix 2015

A State Of Trance Yearmix 2015 album coverArmin van Buuren mixte ruim twee uur aan tranceplaten aan elkaar die allemaal te horen werden in, minstens één van, zijn A State of Trance radioshows. Het is alweer de twaalfde editie van deze samenvatting van twaalf maanden trance. Fans en liefhebbers konden weer hun favoriete platen doorgeven. De selectie van tracks is dus niet louter op basis van de keuzes van Armin tot stand gekomen.

Oordeel
De intro met geklets over EDM en of het wel of niet een valide muziekstijl doet me werkelijk niets. Ik snap de toevoeging ervan niet. Heeft de mix echt deze rare redneck-intro nodig? Of blijkt hier dat ik de humor van een van mijn favoriete artiesten gewoon niet begrijp? Hoe het ook zij, snel skippen en lekker muziek luisteren! Waar ik mij onbekende muziekstijlen analytisch wil benaderen en graag gerichter luister naar de opbouw van een plaat en teksten tot mij neem, ervaar ik trance als mijn grote liefde en ik beoordeel in dit genre, misschien oneerlijk, meer op gevoel.

Vervelend aan een (year)mix met veel korte snippets is dat je de echt lekkere tracks slechts heel even snel voorbij hoort komen en niet in zijn geheel kunt luisteren. Net als je denkt ‘Oeh ja, lekker!’ wordt je alweer bruut onderbroken voor de volgende track. Een voordeel is natuurlijk het tegenovergestelde: een minder prettig nummer is ook weer snel voorbij. De eerste ruim twintig nummers vliegen in sneltreinvaart voorbij en pas bij de 22e track ben ik blij dat het een mix betreft: Denis Kenzo & Cari kunnen mij niet bekoren met hun ‘Be a dreamer’, haar stem beukt in op mijn irritatie, maar na krap twee minuten kunnen mijn nekharen gelukkig weer gaan liggen als Gemma Hayes het overneemt van Cari en tegen het einde van de 1:28 van Markus Schulz‘ ‘Destiny’ heeft de stem van Delacey me weer in ontspannen toestand doen wederkeren. Misschien blijkt uit bovenstaande al wel dat ik een enorm liefhebber ben van vocale trance en ik ben blij dat ‘Step Into The Light’ de selectie heeft gehaald. Christina Novelli mag mij elke dag in slaap komen zingen, prachtig! Gelukkig komt ze op deze eerste cd nog tweemaal langs tijdens ‘Paradise’ van Alexander Popov en LTN en iets later tijdens Marlo’s ‘Hold it together’.

Uiteraard heeft Armin ook genoeg eigen werk verwekt in de jaarmix. ‘Panta Rhei’ met Mark Sixma en ‘Hands To Heaven’ die hij met Rock Mafia maakte, zijn te vinden. Van zijn nieuwste plaat moet Armin uiteraard ook het een en ander vertegenwoordigen. De zeer succesvolle samenwerking ‘Another You’ met Mr. Probz is een logische keuze. Ik ben helaas nog niet gewend aan ‘Embrace’ en dit valt me weer op als ik Cimo Fränkel hoor zingen over ‘Strong ones’. Hij heeft een prima stem, de muziek klinkt ook goed, maar ik voel het niet. De prima remix van Deem ten spijt. De tracklist van de eerste schijf spreekt verder voor zich en voor mij zijn er geen buitengewoon opvallende momenten te bespeuren.

CD2
Er zijn twee schijfjes, maar dit is alleen vanwege ruimte. De twee vormen samen de totale yearmix en er is geen apart thema bijvoorbeeld. Al vind ik het tweede deel van de yearmix wel degelijk een andere sfeer hebben dan de eerste. Het is allemaal wat opgewekter. Ik krijg tijdens het luisteren wat vaker een glimlach op mijn gezicht. Nummers als ‘Never forget'(A & Z vs KeyPlayer), ‘In principio’ (Gaia), ‘101010 (The Perfect Ten)’ (Jorn van Deynhoven), ‘United’ (Fisherman & Hawkins & Gal Abutbul) en vooral ‘It’s killing me’ (Heatbeat) doen het natuurlijk prima wat dat betreft. Happy en uplifiting. Tegen het einde wordt het langzaam weer wat harder zonder frivole toevoegingen. ‘Droid’ en ‘Apex’ zijn niet bepaald afbouwende platen. De outro (‘Apparently’) is weer door mijn favoriete rednecks dus voor mij persoonlijk helaas geen fijne afsluiting van twee uur luisteren.

Slotsom
Armin van Buurens mix-skills hoeven we natuurlijk niet te bespreken. Die zijn flawless en ik kan geen punt van kritiek geven op het technische aspect. Wat betreft platenkeuze kun je altijd soebatten natuurlijk. Hoewel Armin momenteel toch wat stapjes van de trance af zet met zijn nieuwe album en samenwerkingen, is deze Yearmix natuurlijk (gelukkig!) op en top een vertegenwoordiging van het jaar 2015 in dit genre. Het is een weerspiegeling van het werk van oude bekenden alsmede jonge, frisse, nieuwe talenten. Uiteraard hebben de fans ook een vinger in de pap gehad doordat Armin voorzien werd van een lijst met nummers die een ieder heeft gewaardeerd. De keuze is hierbij overigens niet gevallen op zweverig, het is een minder luister- en meer dans-album. Een solide partystarter!

Score: 80/100

Deze recensie verscheen op Partyflock.nl.

Bert Duizer: Blauwe enveloppen kunnen ook positieve inhoud bevatten

DJAdministratieHet is natuurlijk supertof om van alles te lezen over je favoriete artiest en het sterrendom dat tegenwoordig gepaard gaat met plaatjes draaien. Maar af en toe willen we ook wat andere informatie meegeven. Want: als die plaat eenmaal een dikke of bescheiden hit is en je wordt steeds vaker geboekt om op te treden, komt er ineens een hoop meer kijken bij het artiest zijn. Dan komen er saaie zaken als een kamer van koophandel nummer, BTW aangiften en aangifte inkomstenbelasting om de hoek. Kortom: je zult een administratie moeten gaan bijhouden. Wij spraken met DJ Administratie die gespecialiseerd is in het administreren voor dj’s.

Wie ben je en wat is je achtergrond?
Mijn naam is Bert Duizer. Mijn oorspronkelijke achtergrond is administratie en belastingen, maar ik heb meer dan twintig jaar ervaring opgedaan als DJ en ik heb verschillende discotheken gehad.

Wat is DJ Administratie?
DJ Administratie is een administratiekantoor speciaal voor djs, producers en overige beginnende, amateurs of zelfstandigen in de muziek- en entertainmentwereld. Wij zorgen dat iedereen zich kan focussen op de leuke dingen en dat ze geen zorgen hebben over de administratie en belastingen. Tevens kan iedereen bij ons terecht voor gratis informatie over de administratie en belastingen. We hebben een vernieuwde informatieve website waarop men veel informatie kan vinden. Wij hebben veel samenwerkingen, zoals met DJ Mag, om de beginnende, amateur en professional DJ/producer zoveel mogelijk te informeren over administratieve en fiscale gevolgen.

Waarom ben je met DJ Administratie begonnen?
Wij hadden al een administratiekantoor voor ZZP’ers en kregen daar steeds meer djs met problemen met de administratie en Belastingdienst. Door mijn binding met de DJ- en muziekwereld wilde ik zorgen dat men niet meer problemen hoefde te komen. Zodoende is DJ Administratie ontstaan.

Ik weet uit ervaring dat een artiest veel liever bezig is met de leuke dingen zoals optreden en muziek maken dan met de strikt zakelijke kant. En daarbij wordt veelal gedacht dat het bijhouden van de administratie nog niet van toepassing is, omdat men niet of nauwelijks inkomsten heeft als DJ/producer. Maar je bent al snel BTWplichtig en je moet inkomsten bij de Inkomstenbelasting opgeven. Daarbij vergeet men dat juist in de beginperiode er meer kosten dan inkomsten zijn. Hierdoor kun je dus BTW en/of belasting terugkrijgen! Zoals je nu al een klein beetje proeft zijn er dus niet alleen nadelen verbonden aan de blauwe enveloppen die op de mat vallen. Wij hebben de kennis in huis om een beginnend artiest te begeleiden en te zorgen dat er voordelen genoten worden en dat men niet in de problemen komt.

Uit ons eerdere gesprek met je blijkt dat je je oprecht zorgen maakt om artiesten in de huidige scene. Waarom?
Dat komt omdat het niemand lijkt te interesseren of de DJ/producer de administratie op orde heeft; de DJ/producer zelf niet, de boekingskantoren en managers niet en zelfs de labels niet. De DJ/producer wil alleen maar bezig zijn met muziek en optredens, maar vergeet dat er ook nog administratieve verplichtingen aan vastzitten. Of dat willen ze het liefst vergeten.

Van djs die al een boekingskantoor en/of manager hebben, zou je verwachten dat de administratie en belastingaangiften worden geregeld, maar helaas is dat absoluut niet het geval. Het lijkt alsof iedereen vergeet dat als de DJ/producer problemen krijgt met de Belastingdienst dit ook gevolgen kan hebben voor de boekingen en op producties. De DJ/producer is namelijk een creatief persoon en hoe vrijer de geest des te beter de prestaties. Daarom is het zaak om juist hetgeen je in grote problemen kan brengen, maar niet direct leuk of sexy is, wél goed op orde te hebben.

Heb je een paar tips voor artiesten die dit lezen? Wat is het ergste dat je kan overkomen als je je administratie laat verslonzen etc.
Belangrijk is, is dat men beseft dat er nu eenmaal administratieve verplichtingen zijn. Dit geldt voor zowel de beginnener, amateur en professional. Men vergeet dat je ook heel veel voordelen kunt hebben als je administratie op orde is. Denk bijvoorbeeld aan BTW-teruggaven, verrekening van je aankopen, belastingteruggaaf, aankoop van een auto/huis et cetera. Er zijn ook veel aftrekposten zoals je telefoonkosten, internetabonnement, het bezoeken van een festival, een abonnement op specifieke magazines en vakbladen. Zorg dus dat de administratie op orde is, bewaar zoveel mogelijk facturen en als je niet de tijd, kennis of discipline hebt, zorg dat iemand anders je administratie bijhoudt.

Het ergste dan kan gebeuren is dat de Belastingdienst je inkomsten gaat schatten. En dat is nogal moeilijk nauwkeurig te doen. En dus wordt het vaak te rooskleurig voorgesteld en dan moet je daar wel de belasting over betalen. Jij moet dan bewijzen dat het geschatte inkomen veel te hoog is, maar dat is bijna onmogelijk als je niets op papier hebt staan.
Zorg dus dat je agenda, ook op Partyflock, klopt met je facturen. Ook al krijg je weinig tot niets betaald.

Vertel eens een leuke anekdote….
Tijdens Dancefair 2015 was er een workshop met de titel ‘Road to Succes’. In de zaal zaten honderden beginnende en amateur djs en in het panel zaten vijf bekende djs die tips gaven hoe je succesvol kunt worden en blijven. Eén van de meest gestelde vragen was: ‘wat is de grootste valkuil’? Het antwoord van alle vijf artiesten was: je administratie en belastingen! Wij waren ook aanwezig en dachten nog: zo dat is mooi gratis reclame voor ons, haha!
Toen wij aan de mensen gingen vragen of ze de administratie al op orde hadden, werd er veelal gezegd dat het ze niet interesseerde. En dat terwijl men net had gehoord dat het de allergrootste valkuil is!

Ook nog een leuk feitje: Wist je dat dj namen zijn ontstaan zodat de Belastingdienst niet wist met wie ze precies te maken hadden? Vroeger gebruikte de Belastingdienst de posters en krantenadvertenties om te kijken welke optredens er waren en of er wel belasting werd betaald. Doordat men ging optreden met een andere naam, was het voor de Belastingdienst destijds niet bekend wie de persoon achter de naam nu precies was!

Vragen aan DJ Administratie? Vanaf binnenkort jaar zullen we op regelmatige basis een bericht op social media en in ons forum posten waarin DJ Administratie antwoord geeft op een vraag. Jij kunt een privébericht sturen om je vraag te stellen en wie weet pikken we jou eruit!

Meer info? http://djadministratie.nl

Dit interview verscheen op Partyflock.nl.

Ray Slijngaard – My Unlimited Life

VoorMy Unlimited lifedat ik de biografie ter hand nam, had ik al wat reacties gelezen. Het boek heeft namelijk aardig wat stof op doen waaien. Anita Doth sprak zich al snel negatief uit over de inhoud en ook de moeder en stiefvader van Ray zijn niet te spreken over het opgetekende verhaal. Ik was dus zeker extra geprikkeld en nieuwsgierig wat ik wijzer zou worden van de 264 pagina’s.

Bij het voorwoord ben ik verrast. De literaire hoogdravende volzinnen kan ik niet rijmen met het beeld dat ik heb van Ray Slijngaard. Ray van 2 Unlimited eigenlijk. Want die stempel raakt hij natuurlijk nooit meer kwijt. Hoe hard hij ook probeert iets anders op te bouwen en hoe hard hij ook volhoudt dat hij meer wil en verder wil, het zit aan hem vastgekleefd. En het heeft hem geen windeieren gelegd natuurlijk. En dat is meteen het thema van het boek: hoe hij als onderdeel van 2 Unlimited de wereld veroverde, feestte, zoop en awardshows deed met de wereldtop in de muziekbusiness en hoe hij fortuin vergaarde als entertainer. En ook hoe hij het fortuin weer kwijtraakte en jaren ‘aan de grond zat’.

Na het lezen over de ongekende successen van 2 Unlimited, zijn flirt met een volgens Ray welhaast stalkende Katja Schuurman, zijn ontmoetingen met wereldsterren, de beschrijving van de relaties met verscheidene vrouwen, vrienden en zelfs de penoze van Amsterdam heb ik eigenlijk weinig sympathie opgebouwd voor hoofdpersoon Ray. Of het door het vertelde komt of door de schrijver, weet ik eigenlijk niet. De laatste veertig bladzijden moet ik zelfs bijna met tegenzin doorworstelen. Het is meer van hetzelfde, maar dan in losse flarden. De hoofdstukken volgen als apart deel ‘overpeinzingen’, maar het voegt wat mij betreft niets toe aan het verhaal. De indeling van het boek is hierdoor onnatuurlijk. Er worden in de overpeinzingen namelijk zelfs karakters geïntroduceerd die in het levensverhaal niet voorkwamen.

Als ik het boek weer terugzet in de kast zie ik Ray als de goedgelovige, naïeve, feestvierende dodo in een wereld die hem tegenzat en mensen die hem misbruikten. Er staat tientallen keren ‘ik maakte ook fouten’, maar toch beklijft bij mij het gevoel dat we Slijngaard als slachtoffer moeten beschouwen. Dat alles hem overkomen is en hij er zelf niet echt bij was. Zeker ook door een gebrek aan begeleiding tijdens de jaren dat ze van nul tot ongekende hoogte stegen, maar als je ouder wordt, wordt je ook wijzer toch? Uit de keuzes die Ray maakte toen hij in zijn dal zat, vraag ik me af wanneer nou echt het besef komt dat hij misschien niet van doorslaggevende waarde was voor 2 Unlimited. Dat het een kwestie was van juiste personen, juiste plaats, juiste tijd…Zijn acties lijken ook vooral een herhaling van zetten en dezelfde valkuilen kan ie vaak ternauwernood of zelfs niet ontwijken. Zijn boodschap is ook nog eens hartstikke tegenstrijdig: hij heeft het over harmonie van thuis en de rust die hij zegt gevonden te hebben. Dat alle roem en rijkdom hem niet veel geluk hebben gebracht. Amper een alinea later begint hij echter over Anita die niet het grootse en meeslepende wil en dat hij zonder haar verder wil. Een plaat maken, feest brengen…

Conclusie
Misschien moet ik er wat minder analytisch en psychologisch naar kijken: het is een een vermakelijk boek waarin we een kijkje krijgen in het leven van Ray Slijngaard zoals het zich in zijn hoofd heeft afgespeeld en zoals hij het heeft beleefd en gevoeld.

Score: 65/100

Deze recensie verscheen op Partyflock.nl.

Trance Nation mixed by Markus Schulz

Trance NationDe Trance Nation serie draait al een poosje mee en het is een schokkende tekortkoming dat er nog niet eerder een bijdrage van Markus Schulz is gevraagd. Gelukkig is deze fout ingezien en is er nu eindelijk een mix van de in de VS wonende Duitser.

Het is een dubbelaar met in totaal 36 tracks en een mix van eigen werk, (eigen) remixes en tracks van al dan niet grote namen uit de trance-wereld.

Het eerste deel van de mix kabbelt een beetje voort. Het is wat eentonig, niet echt spannend, geen uitschieters en het is meer dan waarschijnlijk heiligschennis, want Giorgio Moroder en Sia zijn niet de minsten, maar de herhaling in ‘Deja vu’ gaat me enigszins op mijn zenuwen werken! Gelukkig is de tweede helft van deze eerste cd beter te pruimen. Het wordt levendiger, maar het blijft wat mij betreft bij ‘degelijk’. Het voldoet aan de eisen van een mix en is opbouwend van karakter. Maar toch pakt ie me niet. Een eerste luisterbeurt voor een recensie is altijd ontdekkend. Als een nummer me opvalt, check ik snel de tracklist. Dat gebeurt me tijdens deze cd me maar een paar keer. Onder andere tijdens ‘Bashert (We’ll Meet Again)’ rond 1:50 en het opvolgende ‘Don’t Let Go’ rond de minuut. Dit zal overigens volledig ingegeven zijn door het feit dat ik een liefhebster ben van vocalen. Ik kan het Schulz dus niet kwalijk nemen dat ik er niet opgewonden van raak.

Ik zie eigenlijk een beetje op tegen het luisteren van cd 2, omdat ik Markus muzikaal een held vind en na een interview dat ik ooit met hem mocht afnemen weet ik ook dat het gewoon een leuke vent is. Ik wil dus niet met een negatief verhaal komen. Na twee dagen durf ik het aan om mijn VLC player weer aan te zetten.

Deze tweede schijf begint, godzijdank!, meteen met een klapper. ‘Tomorrow Never Dies [Bombay] (Markus Schulz Coldharbour Intro Mix)’ is een bek vol, maar ook een hart vol. Mijn trancehartje begint namelijk flink te gloeien bij deze track. Euforisch en veelbelovend tegelijk! En als er dan ook nog eens een vocal inzit, wordt mijn verwachting aangewakkerd en is de teleurstellende eerste cd al bijna vergeten! ‘Supernova’ is ook al zo’n lekkere dansvloer-knaller en ik krijg zo midden op de week echt zin in een feestje! Tijdens deze tweede mix kun je je gemakkelijk een dansvloer voorstellen en zo niet: in je eentje op een woensdagmiddag met je ogen dicht dansen op je werkkamer kan ook heerlijk zijn! Tot en met ‘The Punisher’ rag ik door! Halverwege dat nummer betrap ik mezelf op de gedachte dat er wel een extra laagje bij mag! En dat laagje wordt aangebracht door Fisherman & Hawkins want het is hun remix van ‘Two Souls’ die een omslag betekent. Vocaal en vrolijk.

Tijdens ‘Anahera’ check ik na 40 seconden of het einde van het album nadert en ook na een minuut of drie verwacht ik dat het afbouwen wordt. Het klinkt als een intro op een instrumenteel slaapliedje , maar we gaan nog eventjes upbeat door. Al volgen de wat rustigere momenten elkaar wel sneller op. Maar dat hoort in een mix met een kop en kont! ‘Memories’ is een mooi dankwoord en ‘Avalon’ is inderdaad een treffende outro mix.

Conclusie
Na de eerste cd was ik bang dat ik een favoriet uit mijn lijstje moest verwijderen, maar die angst was niet gegrond. Een dubbelaar kun je niet vullen met alleen maar dezelfde stijl en dat heeft Markus Schulz prima begrepen. Deze uitgave brengt een heel scala aan muziek. Zowel voor de momenten dat je gewoon wilt luisteren en genieten, voor als je uit je dak wil gaan en ook voor als je wakker gehouden moet worden tijdens een nachtelijke autorit van een feestje naar huis.

Deze recensie verscheen op Partyflock.nl.

Oliver Englafjord – Myrki Heima

Afbeelding Myrki Heima kan niet worden weergegevenIjsland, het land van sneeuw en ijs vormde de inspiratie voor Oliver Englafjord, een alias van Marcus Schössow. Ik bezocht ooit het koude, noordelijke land midden in januari en de titel van het album is daarom meer dan treffend: donkere wereld. De zon komt er in de winter amper boven de horizon en er zijn weinig activiteiten te ontplooien naast datgene dat je binnen kunt ondernemen. Zoals experimenteren met muziek.

Oliver Englafjord is meer dan een alias van Schössow. Het is echt een project. Naast het album met muziek is er ook beeld geschoten. De beelden maken het project compleet. Het is welhaast kunstzinnig te noemen en het smeed de losse en soms ingewikkelde nummers tot één geheel*.

De titels van de nummers zeggen je op enkele na helemaal niets en zelfs Google Translate- vertalingen vanuit het Ijslands bieden niet altijd soelaas. Maar misschien moeten we dit album gewoon luisteren zoals Schössow het maakte: zonder regels en verwachtingen en als experiment.

De opening, ‘Torshavn’, geeft je meteen een indruk van wat je het komende, krappe uurtje kunt verwachten. Het brengt je treffend in de mindset die nodig is om ‘Myrki Heima’ tot je te nemen. Sommige nummers nemen je mee in een heerlijke, surrealistische flow waarin depressieve klanken zich afwisselen met meer hoopgevende en opbeurende momenten waarbij ‘Vetur Ljósin’ (Winter Lights) het lichtst en meest vrolijk is.

Helaas voelt soms de overgang tussen tracks onnatuurlijk. En daar bedoel ik dan vooral mee dat je uit die eerdergenoemde ‘flow’ wordt gehaald en je de muziek veel bewuster gaat horen. Dit is het meest opvallend tussen ‘Solsetur’ en ‘Vetur Ljósin’ en ook van ‘Molntus’ naar ‘Svefnlaus’ voelde ik een kleine irritatie.

Het is geen album dat je opzet om je op te warmen voor een goeie nacht stappen. Het is ook niet in te delen naar een specifiek genre. Het wordt in de webwinkels veel aangemerkt met techno, maar ik zou het niet bij de classificatie willen laten. Het is wel duidelijk een stijl die je moet kunnen waarderen. Ik moest er persoonlijk aan wennen, maar Schössow laat dit project in feite een leermoment voor zichzelf èn de luisteraar zijn.

All in all: net als het noorderlicht in de donkere wereld die Ijsland heet, blijft deze release fascineren. Je hoort steeds weer nieuwe lagen in de muziek en bij elke luisterbeurt is er een andere track die je aandacht opeist. Het album is bijzonder geschikt om voor het slapengaan te beluisteren om in een heerlijk ontspannen sfeer te komen of om tijdens een herfstachtige zondagmiddag te draaien terwijl het haardvuur knispert en je een goed boek leest.achtige zondagmiddag te draaien terwijl het haardvuur knispert en je een goed boek leest.

*De beelden vind je hier:

– A Timelapse Tale Of The City Chapter 1
– A Timelapse Tale Of The City Chapter 2
– A Timelapse Tale Of The City Chapter 3
– A Timelapse Tale Of The City Chapter 4

Deze recensie is gebaseerd op de fysieke versie van ‘Myrki Heima’. Het digitale album bevat de Bonus tracks ‘1922’, ‘Douch’, ‘Into Dawn’ en ‘Metaphorsis’ en daarnaast ook nog de ‘Continuous Mix’.

Deze recensie verscheen op Partyflock.nl

Ummet Ozcan: timewave van punt zero naar de top

De wederopstanding van de trance is al een tijdje bezig. Er is weer ruimte voor trancefeesten van allerlei formaten en er komt weer nieuw talent boven drijven dat heeft moeten wachten op de terugkeer van dit genre. Een voorbeeld van zo’n bovendrijvend talent is de op het moment vaak gedraaide Ummet Ozcan. Geïnspireerd door een titel die in zijn hoofd bleef rondzweven, maakte hij de dikke hit ‘TimeWave Zero’. Hoera voor zijn melodieuze platen!

Onder het 538 event Evolution, dat op 19 september plaatsvindt in Assen, staat een opmerking van iemand die nog nooit van je gehoord heeft. Dus bij deze je kans: Wie is Ummet Ozcan?
Oke, bij deze aan alle flockers: ik ben Ummet Ozcan, 26 jaar, geboren en getogen in Putten dus een echte Puttenaar. Verslaafd aan red bull, houd wel van gamen en ga vaak naar een feestje. Ik heb op de technische school gezeten maar heb hier niks mee gedaan. Mijn interesses voor muziek en sound design waren groter dan techniek. Creatief bezig zijn heb ik altijd al leuk gevonden, en dan heb ik het niet over knutselen en boetseren maar digitaal creatief bezig zijn op de computer. Ik heb een aantal verschillende baantjes gehad maar ben nu fulltime producer, sound designer en software ontwikkelaar. En dan gaat het om muzieksoftware.

Heb je altijd dj en producer willen worden?
Ik zag het altijd als één van de dingen wat ik graag wilde doen. Het was meer de creativiteit die ik voelde. Ik vind namelijk meerdere dingen net zo leuk. Ik kreeg alleen sneller de middelen in handen om muziek te maken, dus mijn tijd en aandacht verplaatste sneller naar muziek. Toen ik mijn eerste keyboard had gekregen was ik gelijk verslaafd en toen ik mijn eerste pc met muzieksoftware had wist ik zeker dat ik dj en producer wou worden.

Hoeveel tijd, geld en moeite heeft het je gekost om te komen tot waar je nu bent? Heb je tegenslagen ervaren?
Nou… het gaat natuurlijk niet helemaal vanzelf je moet er zeker wat voor over hebben. Vanaf mijn twaalfde ben ik eigenlijk al elke dag bezig met muziek en geluid. Na vijf jaartjes knutselen op mijn kamer en heel wat demootjes, die ik heb opgestuurd naar vele labels, had ik in 1999 dan eindelijk mijn eerste echte release “Pump This Party” die met hulp van de Sunclub is uitgebracht onder het label ProDance. Hij is toen ook destijds in ‘Maak’t of Kraak’t’ geweest en is toen gemaakt met zesenzeventig procent geloof ik, maar uiteindelijk flopte de plaat.

Ik heb tot 2007 verder geen releases gehad. Ik maakte wel muziek maar was meer aan het experimenteren qua stijl die ik wilde aannemen. In die tijd heb ik ook wat feestjes proberen te organiseren. Dit liep niet zo goed als verwacht en heb toen besloten voorlopig hier niet mee verder te gaan.

Vanaf 2007 heb ik mijn draai wel aardig gevonden. Ik begon met wat techy stuff te releasen bij Basic Beat en vervolgens nog wat meer trancy dingetjes op verschillende labels die het allemaal wel aardig goed hebben gedaan. Sinds 2008 ben ik pas echt op het punt gekomen dat ik weet wat ik kan en wat ik wil maken en sindsdien gaat het alleen maar de goede kant op.

Dus ja, het kost wel wat tijd en moeite en een beetje geld, maar als het echt je passie is maakt dat allemaal toch niet uit en ga je ervoor. Na al die jaartjes zie ik nu de tegenslagen ook als een onderdeel van mijn eigen proces. Ik zie ze daarom niet meer als tegenslagen maar als een soort van lessen waaruit je veel kunt leren. Het is belangrijk dat je blijft proberen en blijft doorgaan. Het is net een ruwe diamant die je in al die tijd aan het slijpen bent.

Je produceert al heel wat jaartjes. Noem eens enkele releases die we van je moeten kennen? En welke is je eigen favoriet en waarom?
Natural Waves, The Light, Genesis en Deep Basic waren toch wel tracks die er tussen uit kwamen en die het redelijk goed hebben gedaan qua downloadlijsten en verzamel-cd’s. Ik heb ook niet echt een favoriet. Als ik het eerlijk moet zeggen, elke track spreekt op zich en heeft zijn eigen plekje, maar als ik dan toch moet kiezen is het denk ik wel TimeWave Zero. Ik zie dit als een soort “opening track” en natuurlijk omdat het mijn eerste plaat is die zover is gekomen.

Je staat op Partyflock pas vanaf 2007 regelmatig in lineups. Draaide je daarvoor niet? Ben je bewust naast je produceerwerk gaan draaien?
Ik draaide daarvoor ook wel maar alleen op lokale kleinere feestjes van vrienden en bekenden. Ik wilde altijd al wel draaien, maar besefte ook snel dat produceren de sleutel was tot draaien dus vandaar dat ik me eerst hebt gefocust op het produceren, om zo eerst een beetje naamsbekendheid te maken.

Welke van de twee activiteiten heeft je voorkeur en waarom?
Ik vind het allebei net zo leuk, het één vult het ander aan. Terwijl je een track maakt in de studio beeld je je al in hoe het zou zijn om je nieuwe track te draaien op een feest en vervolgens draai je hem dat weekend op een feest en zie je iedereen uit zijn dak gaan en zit je weer vol met inspiratie om weer de studio in te duiken. Ik zie produceren en draaien als twee bij elkaar horende elementen, het één wisselt het ander af.

Je bent opgegroeid in Putten, een dorp dat niet bepaald bekendstaat als openminded, jong, snel of wild. Hoe reageerde je omgeving op het feit dat je je met ‘verdorven dancemuziek’ bezighield?
Haha, verdorven dancemuziek? Nou ja, dat valt wel mee toch? Maar ik weet wel wat je bedoelt. Eerlijk gezegd valt het best mee en heb ik er totaal geen last van. De mensen om me heen vinden het net zo leuk als dat ik het zelf vind. Ik bedoel, Putten zit ook vol met jongeren die van een feestje en dancemuziek houden. Je hebt altijd wel mensen die dancemuziek niks vinden. Daarom heeft iedereen ook zijn eigen smaak en mening.

Je bent van Turkse afkomst, heeft de Turkse cultuur invloed op jouw muziek? Zo ja: Op welke manier?
Ik denk op een hele subtiele manier…. als luisteraar zul je het waarschijnlijk niet eens opmerken. Soms merk ik wel eens dat als ik bezig ben met het inspelen van een melodie, dat ik soms heel subtiel overloopjes of bruggetjes gebruik die een beetje Turkse of oosterse invloeden hebben. Of ik gebruik bepaalde percussieritmes die erop lijken. Ik zal ongetwijfeld wel beïnvloed zijn bewust of onbewust. Maar dat maakt mijn muziekstijl zo als die is.

Hoe zit het eigenlijk met de dance in Turkije? Of kom je er niet vaak?
Ik ben er al een aantal jaren niet meer geweest. Er is daar zeker animo voor dance en trance. Ik krijg ook best veel positieve reacties via myspace en ik kijk soms ook op forums waaruit je wel duidelijk kunt zien dat daar veel mensen zijn die van trance houden. Veel bekende dj’s uit Nederland hebben veel fans in Turkije en ze vliegen er ook regelmatig naar toe voor boekingen. Dance leeft daar dus wel.

‘TimeWave Zero‘ is jouw hit van 2009 tot nu toe. Kun je de wordingsgeschiedenis van deze plaat eens beschrijven? Waar haalde je je inspiratie vandaan?
Deze naam had ik al een poosje in me hoofd zitten om te gebruiken voor een nummer. Ik denk ook dat de meeste inspiratie daarvandaan komt. Ik vind het een hele passende naam en het verhaal erachter vind ik ook interessant. Ik probeer altijd wel een verband te leggen met mijn muziek en de benamingen. Ik wil dat mijn nummers een soort van verhaal erover vertellen.

Door de benaming draagt het nummer het verhaal van een timewave met zich mee. Timewave zero is een tijdsgolf van veranderingen gebaseerd op de Chinese I Ching. De tijdsgolf gaat naar een eindtijd, vandaar “zero”. De Mayakalender en timewave zero eindigen beiden op 21 december 2012. Er is hier veel over te vinden op het internet, als je hier meer over wilt weten kan je even googelen. Het verhaal erachter fascineert me omdat veel oude beschavingen veel van dezelfde overeenkomsten hebben terwijl ze niet van elkaars bestaan af wisten en omdat het een mysterieuze sfeer heeft.

Is je leven veranderd sinds je hit ‘TimeWave Zero‘? Kijken mensen nu anders tegen je aan omdat ze je naam horen op de radio? Wordt je vaker geboekt?
Ze kijken niet echt anders naar me. Het is meer dat ze enthousiast zijn en graag even met me willen kletsen over mijn muziek, maarja dat is ook heel normaal en leuk! Ja… ik krijg er wel meer boekingen door, vooral grotere en bekendere evenementen.

Bij de aankondiging van je plaat op Beatport staan lovende kritieken van Tiësto, Armin van Buuren, Ferry Corsten en Sander van Doorn. Wat betekent dat voor je?
Nou, heel veel natuurlijk! Als bekende dj-namen je muziek goed vinden en je volop supporten geeft dat een goed gevoel. Het motiveert me natuurlijk ook om nog meer goeie muziek te maken. Het geeft ook wel op een bepaalde manier een collegiaal gevoel, ze helpen je namelijk wel enorm met het bekendmaken van je naam en muziek.

Heb je artiesten of personen die voor jou een groot voorbeeld vormen?
Ik heb niet echt één bepaald voorbeeld. Ik zie in elke artiest of persoon zijn eigen uniekheid en style en ik vind dat we elkaar allemaal wel ergens een voorbeeld geven.

Voor wie zou je nog wel eens willen produceren en wie of welke plaat zou je nog eens willen remixen?
Natuurlijk lijkt het me leuk om een remix te maken voor andere bekende dj´s, maar ik heb niet echt speciaal een voorkeur. Ik laat het zijn gang gaan en zie wel wat er op mijn pad verschijnt. Ik heb zeker wel ideeën voor platen die ik zou willen remixen, maar het is leuker om dat nog voor me te houden dan blijft het nog een beetje spannend.

Op Facebook is een speciale fanpage voor je aangemaakt en ook op Flock lees je veel persoonlijk getinte berichten van mensen die van jou en je draaistijl gecharmeerd zijn. Hoe verklaar je die betrokkenheid van de muziekliefhebbers?
Ik vind het belangrijk als artiest dat je een bepaald gevoel kunt overbrengen met muziek. In mijn nummers vind ik het fijn dat mensen er een positief gevoel bij krijgen wanneer ze er naar luisteren. Ik ben altijd al verslaafd geweest aan melodielijntjes spelen en verzinnen. Ik kan dat wel uren achter elkaar doen. Ik hou er van om nummers te maken die erg melodieus zijn. Ik denk dat het een belangrijke vaardigheid is die ik heb ontwikkeld als onderdeel van het produceren. Het geeft de mensen sneller een gevoel en blijkbaar kunnen veel mensen datgene eruit halen wat ik ze over wil brengen.

Op Flock noch op internet heb ik ergens lekkere sappige roddels of leuke anekdotes kunnen vinden. Ben je zo’n ‘privepersoon’? Vertel ons eens een leuke anekdote die typisch is voor Ummet Ozcan……
Hmm, gelukkig voor mij dat je niets hebt kunnen vinden haha. Ik denk dat ik je ook echt moet teleurstellen: ik zou het zo echt niet weten. Ik hou je wel op de hoogte als er wat binnenschiet, goed?

Misschien dat je fans nog wel iets leuks te vertellen hebben? Plaats vooral jouw verhaal als comment op dit interview! Red.

Wat gaan we in de toekomst van je horen en zien? Wat zijn je vaststaande plannen en welke wensen en dromen heb je op dit moment?
Er staat heel veel in de planning. Voor dit jaar heb ik nog een paar releases klaarstaan. Kort geleden heb ik een remix gemaakt voor Ronald van Gelderen: ‘Backstabberzz’. 29 juni komt mijn nieuwe release uit ‘Synergy’ die ik in samenwerking heb gemaakt met W&W. De plaat wordt al erg goed ontvangen en heeft full support van alle big jocks! Mijn tweede eigen release voor dit jaar staat gepland in augustus.

Voor de rest werk ik veel samen met MEM en Robbert Ladiges, waar nog een paar goede projecten uit voort zullen komen. Deze dj’s en tevens producers hebben veel talent! Naast het produceren en draaien wil ik ook dit jaar mijn nieuwe ‘Vst Instrument’ (Muziek Software, Red.) releasen als opvolger van mijn vorige synth ‘Genesis CM’. Deze is samen met computer music magazine geleverd en is wereldwijd goed ontvangen. Op mijn website heb ik soundsets te koop staan en daar komen binnenkort nieuwe soundsets bij. Hou mijn website in de gaten voor verdere informatie en ontwikkelingen!

Dit interview verscheen op Partyflock.nl

Markus Schulz: van burnout naar een album vol plezier

Half juni kreeg ik het nieuwe artiestenalbum van Markus Schulz thuisgestuurd. Na het schrijven een review vroeg Armada of ik het leuk vond tijdens de persdag op 27 juni langs te komen en Markus wat vragen te stellen. Omdat ik alleen zijn muziek kende greep ik deze kans met beide handen aan om ook eens een klein kijkje in zijn persoonlijkheid en motivatie te krijgen.

First question should be the easiest one…..
Who is Markus Schulz?

Wow! That’s actually a hard one. I don’t know…..Who am I? I am just a guy who, you know, kind of just eh makes music from eh….. I really don’t know. Let me answer the rest of your questions and maybe people will understand a little bit better then. Cause I mean ‘who am I?’

No sweat! You were born in Germany and you still have a house in Berlin and you go back there regularly. What is it that still attracts you in this city?
Well, the Berlin scene I love because of the people there. It’s people that maybe don’t fit in anywhere else. And for me those people are what’s so special about Berlin. It just has this really cool artistic vibe, whether it be music, whether it be painting, architecture….it’s just a really cool, eclectic group of people.

Is it an international scene? Or do you mix more with Germans over there?
I would say it’s a lot more international than it used to be, but it’s still primarily German. What I take from Berlin is just the vibe. The Berlin music scene is very much techno, electro and that kind of stuff. And what I do doesn’t really fit that mold. Trance is not really that big over there. There is a lot of good producers and dj’s in Germany but it’s a very difficult scene as far as trance goes. Kyau & Albert do amazing stuff but when you think of German trance you don’t think of them. It seems like people never get the respect, in their own hometown that they do elsewhere. And I think that’s what it is with German trance.

What I take from Berlin is that energy, that vibe, that inspiration that comes from Berlin. I’m sure that when you think of the Berlin music scene you don’t think of Markus Schulz, that’s for sure. In Berlin I feel like I am just one of the people and that inspires me.

What else inspires you besides your visits to Germany, what role or influence does you wife Heather have for instance?
She’s behind the scenes. She keeps everything going you know. She’s kind of the middle person between all of my business contacts like Armada and me. So I can just focus on music and not have to worry about any of the other stuff that gets in the way. She is a solid base and she handles everything.

You have the German as well as the American nationality. Therefore you are probably the person to tell us what the differences are between American and European ways of partying….
You used to be able to see a difference but nowadays with the internet being as big as it is in our scene it doesn’t matter where you are. The people that come out are very educated on the music. People have downloaded sets, they’re familiar with what’s gonna be played, they’ve heard a lot of the stuff. I don’t see any differences in the interaction and that’s what so exciting. So in the past there were differences, but not anymore. You could be in Australia, Dubai, Amsterdam or Miami…you can play a song that maybe two weeks old and people are singing along to it because of the internet. It had made this a global scene. But maybe I am just fortunate I have really enthusiastic fans.

Talking about mp3 and downloading; there’s a big worldwide discussion going on about the illegal downloading of mp3’s. What are your views on this topic?
In my opinion the mp3’s and the way they circulate is a good tool, but I also think that people need to be conscious and contribute to the scene. People that leech all these mp3’s and never contribute back into the scene…that’s not good. Yes, a lot of times music doesn’t get out there quick enough and people are hungry for it, that’s understandable. But at the same time, somehow, you need to give back. Because there’s a lot of really talented musicians that I know who just can’t make music anymore because they have to support a family. That’s sad to see.
I do believe in paying for mp3. At places like Beatport and the Armada online shop people are able to get the music that they want by downloading legally. And that’s really cool. I think over the last two years especially there’s been a change of mentality. Two years ago I think it was a free fall. Free download, sharing everything and now the music is more readily available online to purchase legally. I think we’re changing people’s attitudes about downloading. The media about Napster and Kazaa opened a lot of record company’s eyes. They understood there was another way of making business.

I do like the whole download idea because it cuts down on the music industry’s carbon footprint. All that vinyl, all that pollution that happens when you press all that vinyl and stuff…. That’s something that’s never been addressed or looked at. The downloading is clean, it’s great for the environment. That’s something I don’t think we’ve really explored.

Do you find any truth in the assertion that you wouldn’t be as successful as you are without the whole mp3-scene?
Yeah. I sort of consider myself as the voice of the next generation producers. Most of the producers that I’m in contact with and that I have connections with are younger and that’s the next generation and they grew up in a digital age. With my radio show I plant the seed with this next generation and that’s how I’ve been able to be successful. I don’t think I would’ve been able to do that if it weren’t for the internet. It has made my voice be heard all over the world. To that I am grateful. And at the same time I understand that you have to give back. If I’m out somewhere and I’m spinning and my cd gets messed up or I gave it to someone, threw it into the audience or whatever I’ll go onto Beatport … I purchase so much music every week. Like I said: it’s important to give back and contribute to the economy of our scene.

Before we go on to talk about the future and your new album, let’s look back at the past a bit. How do you look back on your last album, Coldharbour and your time there?
I lived in Arizona and I was kind of lost as an artist, I was doing a lot of major label remix work, a lot of commercial stuff and I literally burned myself out. I was ready to quit. I mean I was done. So I moved to London to kind of ehm…a pilgrimage to find myself as an artist. I had a studio in Brixton which is like the ghetto. Under the railroad tracks on Coldharbour Lane. And That’s where I just opened myself up and found who I was as an artist. It was a whole inspiration. It was the hardest thing I have done in my life. As a matter of fact I was in London two weeks ago and I went to Brixton. It was pouring with rain and I walked around there and I was looking at everything thinking ‘Wow this was just so difficult but it was amazing’.

So why did you choose London to reinvent yourself instead of Berlin which you earlier stated to be a big inspiration?
At that time London was the epicenter of where everything was happening. It was where I felt comfortable going.

Next month your new artist album Progression is released. What is the story behind this album?
Well, people always say your first artist album is a lifetime in the making. So my first artist album took me two, three years to make. It was a really hard emotional experience because there were so many things in my life that I was going back to to draw an inspiration from. That was a really heavy project for me. And when that was done it felt like there was so much weight lifted off my shoulders. Then when I started working on this album it just felt like this was the next step, the progression for me. I went into the studio and just had fun. Create the music that was inside of me but without all the heavy emotional burden that was over me on the first album.
The first one was very therapeutic for me and this one was just fun to make. The album is definitely a reflection of who I am as an artist. An artist album is a lot different from a mix cd. A mix cd is like a snapshot of my dj-sets at that time, but an artist album you want to look back at at the end of your career and go ‘that was a good time right there, that was who I was’.

Do you have favorite tracks on the album?
You know what it is? At one point or another every song on the album was my favorite song. Every one of them is like a child. I created thirteen children and you now ask me to pick my favorite child. Each one has it’s own time and reason for existing. I’m really proud of Trinidad to Miami because I actually composed that during a flight from Trinidad to Miami. I played a gig at Trinidad. I went from the gig straight to the airport. I had a crazy seven o’clock morning flight. The crowd in Trinidad didn’t want me to go, I could’ve kept going but I had this flight to catch. I had all these ideas and feeling inside of me and this rhythm that was reverberating inside of me from the audience. So as soon as I got on the airplane I pulled out my laptop and I started creating. We took off and the sun was coming up and we flew over the Atlantic…. It starts off really clubby as sort of an extension to the set I just played and then as you look out over the ocean the sounds start to come together. That was a very exciting and fun project to do.

Let’s move on to the future…apart from the weather here in Holland, the summer season has finally begun and your first Ibiza session has aired on your radio show. What else can we expect from you this season?
I’m doing my residency in Ibiza again and I’m really excited because of the album and all the friends that I’ve made on the island. I did a mix cd Ibiza ‘06 which was last season and I’m really excited to bring all this back to the island. Every time we go there we just have a good time. I think that’s the big thing I’m looking forward to, expanding on the friendships that I’ve made there.

Have you heard about the clubs closing down and all the politics going on on Ibiza?
I’ve heard about it and to be honest to you I didn’t read a single article about it because I don’t want that to hang over my head when I’m on the island. When I get on the island I just want to have a good time and let people have a good time. So I try and stand clear and let the people that handle my business worry with that stuff. Just tell me what time I’m playing and I’m there and let’s have fun. The rest is irrelevant for me.

To close off: your solo night at Panama in Amsterdam. Is this going to be a special night for you?
I love the long sets. I used to play eight hour sets and I miss that because when you do a long set you can really tell a story. You don’t just bang it our for six hours and a lot of planning goes into my solo sets to really make that night have special feel to it. I think this is the first time I’ve done an extended set like this here in Holland and so I’ve planned a lot of surprises and fun things. You’ll hear a lot of the new album and a lot of the tracks I’m going to do over the summer. I’ll make it a journey.

Any message to your fans in Holland?
I really appreciate everyone’s support. I believe in the sound that I play and that I create and I really appreciate that people are able to connect to me through this music. It’s really special. Sometimes it’s easiest to go in and play the biggest banging tracks and stand up on stage with your hands in the air. But this music is deep and not so obvious a lot of the times so for people to able to connect is really cool.

Dit interview verscheen op Partyflock.nl

Carl Cox; his House is your House!

Carl CoxCarl Cox, een levende legende. Een man die alle uithoeken van de wereld al heeft gezien en overal een feestje weet te bouwen. Toch heeft Nederland (blijkbaar) een speciaal plekje in zijn hart, gezien het feit dat hij vaak in Nederland te vinden is. Acht april is dat weer zover: Carl Cox & Friends! Met een line-up die behalve de grootmeester himself bestaat uit onder andere Darren Emerson, Marco Carola, Trevor Rockcliffe en Valentino Kanzyani gaat het dak er gegarandeerd af. Tijd voor Partyflock om wat vragen te stellen aan ‘Ome Karel’, zoals hij wel eens liefkozend wordt genoemd.

Carl, you’ve been performing in the house-scene for many years. Most of that time you spent in the spotlights, in the upper class and between the crème-de-la crème of DJ’s? What is your secret?
I can talk to you all night long about the scene, music and artist. But it just comes down to enjoying what you do and being happy with where you are and who you are. I see it as having a mission and for me that is telling people I’m happy and thankful and that I still love music and doing gigs.

Is it hard to keep motivating yourself?
Both artists and visitors have a story to tell about tracks they play and tracks they hear. New tracks are coming out and new stories want and need to be told. That goes for me too. I want to play music that touches myself and most of all the public.

Now this will be your third ‘Carl Cox in concert’ in this form. Will it still be something special or is it just another gig for you?
It’s way too much work to be just another gig. Over ten months of preparation goes into this show and it’s a creative process.

Ten Months! Thats quite a long time! What can we expect then on the 8th of April in Ahoy?
This year we go even further with technology, light production and visuals. Because it is the third Carl Cox in concert it needs to evolve from what we’ve done before. I have always had an interest in electrical works which I combine in this concert with lights, sounds and music (red: Carl started a university degree in electrical engineering, but quit after six months to become a professional DJ. So we take the technological production even further this year. I want it to be fresh! The emphasis however is of course also on the music. “It’s all about the music!”

Talking about technical aspects: what do you use for spinning your records? Are you an ‘old fashioned decks man’ or is cd or mp3 (like Ableton) your thing?
Well, I actually haven’t spun a vinyl in two years to be honest. My performance hasn’t changed though. In my opinion you can do much much more with mp3. The most important advantage of using cd decks is that I can bring much more music with me. What also happens is that stuff gets stolen during traveling. With mp3 I don’t have that problem and there’s never a chance of not being able to do a set simply because your records got stolen. And, if we talk about technique I have to say I find working with cd-decks much more challenging. The biggest advantage however is that with cd’s you have no feedback, so you know you’re always able to play the song.

You just said you wanted Carl Cox & Friends to be ‘fresh’. How do you achieve to make something that has been done before as fresh and different?
At the moment I am in Australia. I have a visa based on the fact that I bought a house in Melbourne and for three months this is where I feel at home and can be creative. Over here it is summer so I spent time at the beach and most important: the people have happy faces!! In Europe everyone is miserable when the weather is miserable. Weird, isnt it? I have my own recording studio here and because I take time to relax and because Melbourne is such a vibrant place to be, I create a fresh outlook on things.

So, there’s a good reason for people to go to Carl Cox & Friends this year and it’s not going to be ‘been there done that’ and let’s go to Awakenings which is in the same weekend?
Haha …no definitely not. I want people to just stand and stare at the visual aspect. I’m treating it as if it was my first in a sense of the reason why, you know? Show them what we can do as a collective. We can still show people what can be done as in creating an event that people want to go to and justify the money they’ve spent and also show them we’re still there and we’re not going anywhere.

The theme of this Carl Cox & Friends is “My house is your house and your house is mine”, a line out of an all time classic house track. What’s your thing with this theme?
The house is an embodiment of the music. People are welcome in my house and the intimate experience that music can be. I want people to feel as though they are part of something creative that is taking place. That’s why I did not want a secondary room but just one area. That way it feels as though everyone is part of the same thing and that it’s not massively big.

What does Holland mean for you in your career? Is there a special bond between you and Holland?
Oh yeah, there’s been a bond since my time at the Roxy. However, in Holland I have always done events and not the club scene like Chemistry and the Melkweg as such. Holland has a great crowd though and you guys celebrate dance in a great fashion with events like Dance Valley with which you show the world how Holland can party. I like to pay those people back by being at events like Dance Valley 2006.

You may have heard about the problems UDC has been facing with Dance Valley this year. They had some trouble getting permission for it and because of that had to change the date to the weekend in which 5DaysOff, Extrema Outdoor and the Love Parade take place as well. What will be the consequences of this do you think? Will people abandon Dance Valley?
Oh I’m sure there’s going to be a decrease in number of visitors. But Dance Valley has a great reputation. I mean last year it was absolutely pouring down with rain and I ended up in the concept tent still playing for thousands of people. It’s just something that you get on with. The festival has been lucky with getting sunny weather for years. And also it’s about the quality of the people that are there and not the quantity. More people does not mean better.

Something completely different: There is a video of you on the internet dancing your ass off somewhere in Eastern-Europe on the ‘Cultura Rave’ in April 2005 See the movie here). Some DJ’s, like John Digweed for example, just stand there and do nothing except mixing during their gigs. What do you have to say to those inert / not moving DJ’s?
Well, you wouldn’t say but I used to be a dancer. So it comes natural to me. If I see ten thousand people go all out to the records I put on I just can’t stand still. Also I want to feel what the crowd is feeling. I want to move them with music that moves me. So dancing to it brings me closer to their experience.

What is your opinion about the whole ‘minimal hype’ lately in the techno scene?
It’s cool. It’s not for everyone. It’s a genre and there’s a special set of people that enjoy minimal. It’s sort of like the music has gone back on itself but people see it as new. It’s an evolution like drum and bass. It’s there, doesn’t get played for a while and then artists start playing those records again and people think it’s a brand new thing. But like you said it’s a hype and those things go up and down.

Last question to get you in the mood for your upcoming visit: what’s the weirdest thing about Holland?
Ah that’s in terms of food and that’s chips with mayonnaise. I can dig the wellknown part in Pulp Fiction where Samuel L. Jackson is talking about mayonnaise. I mean you take food that is bad in itself, health wise, and what do you do? You put mayonnaise, which is just fat, on top of them!!!

Thanks for your time and enjoy Carl Cox & Friends and of course Dance Valley. Give us a call when you’re in Holland and we’ll take you to the Febo for a nice bag of fat.

Dit interview verscheen eerder op Partyflock.nl