Alle berichten van admin

Holland in the House – Ronald Tukker

Boekcover Holland in the HouseBoeken over dance zijn ‘hot’. Er zijn de afgelopen jaren legio leeswerken uitgebracht. Veelal van ‘insiders’ die subjectief maar feitelijk hun ervaringen op papier zetten, maar we lazen zeker ook meer RTL Boulevardachtige, hijgerige, verhalen van zelfbevlekkers over drank, drugs, vrouwen en de over the top gekkigheden die, kennelijk, schering en inslag zijn in de muziekbusiness. Mijn nieuwsgierigheid was dan ook wel gewekt toen het voorwoord mij meldde dat artiesten als Gregor Salto, Joris Voorn, Wessel van Diepen en Jebroer het niet zouden hebben over roem, geld en excessen…

Het voorwoord vertelt geen leugen. Een paar feiten ter illustratie om een beeld te krijgen bij wat het boek je leert:

  • Gregor Salto vertelt onder andere waar hij zijn inspiratie vandaan haalt, maar ook hoe hij het zoveel jaren heeft volgehouden in de muziekwereld. Het afgelopen decennium is het natuurlijk steeds meer goud wat er blinkt, maar verdienen was niet altijd gemakkelijk. Welke track breng je uit en vooral hoe?
  • Wie kan er stil blijven staan wanneer ‘­Give it up’­ langskomt? Maar wie weet eigenlijk dat deze plaat van de hand is van de heren die we nu kennen als Chocolate Puma? Tot vijftien jaar geleden gebruikten ze voor bijna elke release een andere naam/alias…
  • Simulated van Marco V was eigenlijk helemaal geen tranceplaat. Zijn producties met Benjamin Bates werden eigenlijk nooit direct een commercieel succes. Door je plaat een titel te geven waarmee je met een druk op enter al je mp3-tjes kwijtraakt, win je natuurlijk ook geen populariteitsprijs.
  • Het boek schenkt ook aandacht aan vocaal succes: Pryme die met formatie King Bee zelfs in het voorprogramma van Madonna mocht optreden. Maar ook de nummers van eurodanceformatie Sonic Surfers kunnen jou als lezer niet zijn ontgaan.
  • Parkzicht is belangrijke basis geweest voor vele succesvolle artiesten. Ook Robin Albers was hier te vinden: hij toonde, op uitnodiging van Rob, lef door in de gabbertempel zijn mellow te draaien!
  • Tjeerd Oosterhuis is niet een naam die je direct zou verwachten, maar Total Touch was toch echt wel wat. In het voorprogramma van Michael Jackson sta je niet omdat je niets presteert. En ook de meer soulful house behoort een plek toe in het spectrum.
  • Wessel van Diepen is natuurlijk van onschatbare waarde waar het gaat om dansmuziek. Van toegankelijke vrolijkheid Vengaboys tot een podium voor allerlei jonge gasten en nieuwe stijlen (Van Diepens Dance Department) en met het benoemen van deze twee merken raak je nog maar net de oppervlakte van wat hij heeft gedaan.
  • Tja, Jebroer…..you either love him or you hate him. Op gang gebracht door oa Yellow Claw  in 2012 (remember ‘Nooit meer slapen‘?), maar door de Herman Brood Academie te bezoeken heeft hij zijn talent weten door te ontwikkelen en staat hij symbool voor een nieuwe generatie met weer een nieuwe sound.
  • Gevoelsmatig een vreemde eend in de bijt in dit boek is zangeres Karsu Dönmez. Een optreden in DWDD betekende haar doorbraak in Nederland, die je overigens ook echt wel verdient als je in het befaamde Carnegie Hall optreedt op je 17e.
  • Joris Voorn behoeft natuurlijk geen introductie. Je leest over zijn klassieke achtergrond, wie zijn zijn inspiratiebronnen en zijn label ‘ Rejected’. Dit hoofdstuk voelt wel wat ‘klein’ in vergelijking met sommige andere interviews. Het verhaal had wat mij betreft wat meer uitgediept mogen worden.
  • Stefan Kruger, wie? Waarschijnlijk zeggen New Cool Collective en Zuco 103 je meer? Ook had hij de leiding over de band van Caro Emerald. Me dunkt dus iemand die het klappen van de zweep kent. Zijn mening over de Nederlandse muziekcultuur is in ieder geval het lezen zeker waard!
  • Arjen de Vreede is ook niet direct een naam die bij veel mensen een lichtje doet branden. Hij is echter actief als dj, producer en betrokken bij diverse bands en acts waarvan Urban Dance Squad wellicht het meeste succes behaalde. Voornamelijk buiten onze landsgrenzen.

Conclusie
Je moet echt geïnteresseerd zijn in de muziek. Een feestje pakken, een beetje opgaan in de scene is niet voldoende om dit boek echt interessant te vinden. Het gaat de diepte in en raakt de basis van de muziek die je hoort in de clubs en op de feesten. Maar het is niet alleen de echte house, het raakt ook genres als jazz, soul, urban. Heb je dus een brede muzikale interesse dan is dit zeker een aardig boek voor jou.

Snuiven, seks, stupiditeiten….het blijft echt leuk om te lezen wat er gebeurt in de wereld achter de schermen waar wij als publiek niet bij komen. Maar na het lezen van Ronald Tukkers boek beklijft toch ook weer een gevoel van trots. Rijkdom is meer dan alleen een hoop geld. Rijkdom is ook muziek creëren die mensen raakt, die verenigt en die gevoelens blootlegt en troost biedt bij verdriet of je doet glimlachen door het oproepen van herinneringen. Dat soort muziek vindt gelukkig best vaak zijn oorsprong in Nederland. Na het lezen van Holland in the House besef je weer dat een klein land groot en van betekenis kan zijn.

Deze recensie verscheen eerder op Partyflock.nl

No Limit. De ultieme Eurodance-hits uit de 90’s

Boekcover No LimitEurodance: toegeven dat je het luisterde en ervan genoot was not done, maar getuige de enorme verkoopcijfers smulde iedereen van artiesten als 2 Unlimited, Haddaway, The Vengaboys en Aqua. Er waren veel eendagsvliegen, maar evenzoveel ‘credible’ artiesten die eurodance produceerden. En public haalden ze hun neus ervoor op, maar achter de schermen zijn er wat bankrekeningen gespekt. Het is net als met roddelbladen: niemand zegt ze te lezen, maar ze zijn bij de kapper en tandarts als eerste uit de Leesmap verdwenen…..

Het boek ‘No Limit’ van Colin en Kevin Kraan leest als zo’n roddelblad. Love stories, succesverhalen, intriges, onderlinge ruzies die via dit boek gewoon nogmaals uitgevochten worden….. De vergelijking gaat echter mank als we het waarheidsgehalte beoordelen. Dat ligt in het geval van de broertjes Kraan namelijk wel waar het zou moeten liggen: hoog. Er is een behoorlijke periode overheen gegaan voordat alle verhalen, alle interviews (afge)rond waren en het is duidelijk dat er aan hoor en wederhoor is gedaan.

Het blijkt dat ‘de pers’ helemaal niet nodig is om het genre in het verdomhoekje te plaatsen. Meerdere grootheden van weleer blijken flink last te hebben van hun ‘zeurzakje’ en doen geen enkele moeite om het genre waar ze hun meeste (enige?!) succes in behaalden in een beter licht te plaatsen. ‘What is love’ van de welhaast ondankbare Haddaway klinkt vanaf nu toch anders als je in ‘No Limit’ zijn klaagzang met daarin onder meer de uitspraak ‘ik hou van m’n ego’ hebt gelezen. Voor iemand die de pers haar negativiteit kwalijk neemt, zeikt ie zelf behoorlijk van zich af.

Het boek bestaat uit veelal luchtige, maar ook schrijnende verhalen en wetenswaardigheden. Geen liefhebber van Rednex’ ‘Cotton Eye Joe’? Je leest hoe je ze voor altijd het zwijgen op kunt leggen. Je leest ook waarom Scooter lange tijd niet optrad in Nederland. En dat dat optreden €70.000 moet kosten, is niet eens de belangrijkste reden. Ook leren we over de belangrijke rol van het Amerikaanse leger voor de Eurodance en weet jij welke zangeres de zang van de bekende Coca Cola-kerstreclame voor haar rekening heeft genomen?

Conclusie
Uitgever Mary Go Wild blijft fijne boeken in het dance-segment uitbrengen. Eerder waren het stevigere werken over Dano en Multigroove, ditmaal is het een heerlijke ‘snack’. Het boek heeft ook nog eens een fijne vormgeving: prettig lezende typografie, er is afwisseling door foto’s en er is sprake van kleurgebruik door het gehele boek heen. En de cover schreeuwt ‘pak mij op en lees mij!’

Sinterklaas is reeds terug naar Spanje, maar mocht je het feestje van die bolle rooie met kadootjes vieren: deze kun je prima onder boom leggen. En wat ons betreft kun je dat zonder enige schaamte zelfs gewoon voor jezelf doen!

Deze recensie verscheen eerder op Partyflock.nl

DJ Jean – Gekkenhuis!

Boekcover DJ Jean - GekkenhuisDe biografie ‘Gekkenhuis!’ over Jean werd maanden geleden al aangekondigd en de afgelopen week vond de release party plaats in het Amsterdamse. Je hebt er ongetwijfeld al over gelezen. Enkele opzienbarende anekdotes werden reeds gepubliceerd. Dat de dj met veel vrouwen het bed deelde, weten we inmiddels dus wel. Is het boek naast de geruchtmakende feiten het lezen waard?

De afgelopen paar jaar zijn boeken over dance populair. Waar de tot nu toe verschenen boeken vooral een weergave zijn van de geschiedenis van grote evenementen, lees je in deze biografie een leuke samenvatting van de club scene en de daarin actieve spelers. Hoe de iT de toonaangevende club in Nederland en misschien zelfs de wereld was. Toko’s als de Lexion, Marcanti, The Power Zone kan de wat oudere generatie zich nog wel herinneren. Jean werd er groot en bleef een graag geziene gast. Onder invloed van de festivals, de vercommercialisering van de dance en de evolutie van het Internet werd het clubleven (helaas?) een stuk minder legendarisch. We lezen in vogelvlucht over deze evolutie en de invloed die deze had op de clubdj’s en met name natuurlijk de hoofdpersoon van deze biografie.

‘Respect the skills’
Er kan geen bio van Jean verschijnen die niet ingaat op hét filmpje uit 2004. We lezen inderdaad wat Jan er nu zelf van vond (onhandig, want dronken). Net als over het RTL Live debacle. Hij maakt hierbij trouwens een goed punt: door het Internet en social media moet iedereen en met name een bekende dj uitkijken wat je doet. We smullen allemaal van de verhalen over ‘vroegah’ omdat het zo heftig en gek en tof was. Maar dat was natuurlijk ook de tijd. Het kón. Je kon in redelijke anonimiteit je eens laten gaan. En als je al eens iets doms deed dan ging het van mond-tot-mond en je reputatie was betrekkelijk veilig. Het is dus eigenlijk jammer dat Jean zo ongenadig is afgemaakt om dat ene filmpje, want zoals Tiësto ook opmerkt: Jean is gewoon koning van de draaitafels, dáár doet een flesje wodka niets aan af. Jean is (in ieder geval wat betreft muziek) alleskunner, maar nu eenmaal geen allemansvriend. Dat komt deels door de Nederlandse cultuur waarin middelmatigheid de norm is en je kop niet boven het maaiveld uit mag steken. Maar deels is Jean er ook zelf debet aan. Meermaals komt hij in dit boek over zoals hij je hem kent uit de media: zelfverzekerd op het arrogante af. Hij vindt zichzelf overigens in het geheel niet arrogant of verheven. In een volgend hoofdstuk is hij weer down to earth als hij het heeft over hoe hij het laatste decennium zijn carrière heeft laten versloffen. Of in ieder geval er geen nieuwe impuls aan heeft gegeven. Hij staat voor wie hij is en you either love him or hate him. Met een carrière zoals Jean heeft (gehad), kan iedereen het er wel over eens zijn dat je een topartiest bent!

Conclusie
Het boek loopt lekker. Victor Mastboom neemt je mee op een reis van verleden tot heden en ook de belangrijke personen in het leven en de carrière van Jean komen aan het woord om het wat achtergrond en extra sjeu te geven. Er staan leuke anekdotes in over seks & vrouwen (hij werd inderdaad met enige regelmaat gepijpt in de dj booth), over toeren in het buitenland (stap niet dronken in een taxi als je om de hoek van je hotel in een bar zit), ontmoetingen met allerlei figuren tijdens de nachtelijke uren, je leest hoe ‘de pet’ voor Jean equivalent is aan de bh van een vrouw. Ook blikt Jean terug op zijn successen en samenwerkingen op creatief vlak (‘ The Launch’ leverde hem maar anderhalve ton op).

Deze recensie verscheen eerder op Partyflock.nl

Multigroove – Arne van Terphoven

Boekcover Multigroove - Arne van TerphovenIedereen die deelneemt aan de dance-scene weet dat Multigroove anders is dan de meeste organisaties. Anders dan de absolute top terwijl het langer bestaat dan 99% van de op dit moment in de scene actieve mensen en organisaties. Ontstaan in de tijd dat er geen concurrentie was, alleen vriendschap, respect en een onderlinge band gesmeed door de liefde voor de rave en de muziek. Alternatievelingen, creatieven en vrijdenkers creëren uit niets een belevenis. Er was nog geen sprake van beteugeling of betutteling. De verhalen in dit boek geven een gevoel van romantiek. Wat moet die begintijd tof zijn geweest! Maar de status quo behouden is weinig dingen gegeven. Ook Multigroove niet. De grootste invloed hierop was Ilja, de grote man van Multi, zelf. Maar ook Nederland regeltjesland had invloed.

Operatie Staartjes: de meesten hebben er van gehoord. Misschien alleen door krantenartikelen of zelfs alleen door het Multigroove event op 26 november 2016. In dit boek lees je ‘the inside story’. De uiteindelijke uitkomst was opmerkelijk: de operatie bleek een sof, maar zadelde Ilja wel op met een zwaard van Damocles boven zijn hoofd: een belastingschuld van een slordige drie miljoen. De tijdelijke afwezigheid van het event speelt ook de concurrenten in de kaart. Door de steeds groter wordende dance-scene, de daarbij komende rivaliteit en het feit dat hij (mede door heftig drugsgebruik) kansen laat liggen, is het levend houden van Multi voor Ilja een strijd geworden. Op bladzijde 279 staat een belangrijke zinsnede: ‘krijgt de organisatie niet gestroomlijnd’. Dit toont aan wat het probleem was met Multigroove: een professioneel onprofessionele organisatie. Liefhebbers met passie zonder zakeninstinct, teveel onderdeel van het feest met alle chemische versnaperingen en afleidingen van dien. Voor het laten slagen van een onderneming is echter een leider nodig die de boel naar een hoger plan tilt. Ilja had deze rol moeten vervullen, maar stond zelf teveel onder leiding van zijn eigen Demonen en trekt door zijn verslaving de onderneming lange tijd een donker hol in…

Conclusie
Arne van Terphoven geeft andermaal op smakelijke wijze geschiedenisles. Op aangeven van zij die erbij waren rijgt hij feiten aan elkaar door het verhaal spannend en boeiend te houden. De tijd van de illegale raves, (nog) legale pillen, de start van wat we nu ‘de dance-industrie’ noemen, weet hij feilloos te documenteren. Zij die erbij waren kunnen vol weemoed en melancholie de pagina’s omslaan, anderen zullen (hopelijk) met een glimlach tot hen nemen hoe gasten als Multigroove de bakermat legden voor de waanzinnige ervaringen die wij nu bijna dagelijks ergens in een club of op een festivalweide kunnen opdoen. De meesten die nu actief zijn in de scene zullen hem waarschijnlijk niet kennen, hooguit van verhalen van wat ouwe rotten. Maar: we zijn allemaal schatplichtig aan hem. En dit boek is dan ook een mooi eerbetoon aan Ilja Reiman.

 

Deze recensie verscheen eerder op Partyflock.nl

Uitweg

Ik heb afscheid genomen
Weet alleen nog niet waarvan
Ik verneem namelijk niets dan stilte
Vanuit een leegte in mijn borst
Een leemte vol verdrietige eenzaamheid
Omsloten door een muur van onbegrip
In het donker gehurkt tegen het bouwwerk rond mijn hart
Elke ingang voorzien van een loodzwaar slot
Aangeboden hulp overhandigt mij een sleutelbos
Die binnen het circuit de rol van loper vervult
Maar mijn gecompliceerde vergrendeling blijkt uniek
Van improductieve gesprekken naar het slikken van medicijnen
Links- noch rechtsom draaien verschaft mij vrije toegang
Het inzicht héél graag willen, blijkt gewoonweg niet genoeg
Reikhalzend verlang ik naar het plukken van de vruchten
Met de zoete smaak van rustgevende tevredenheid

In plaats van het voelen van belonende voldoening
Dendert mijn bestaan voort gelijk een trein
Mijn coupé stroomt vol met medereizigers
Zelfs in hun gezelschap voel ik bittere eenzaamheid
We naderen een halte en minderen duidelijk vaart
Hoe weet ik of dit een tussenstation is of het eindpunt al?
Niemand roept iets om, geen hand pakt begeleidend de mijne
Onzeker kijk ik om mij heen en zie medereizigers opstaan
Hun kleine rugzakje met alle gemak over de schouder gooiend
Mijn reusachtige plunjebaal gevuld met baksteen
Met een schok komt de trein weer in beweging
Vlot besef dat ik te laat ben om uit te stijgen en te blijven
Het enige geboden alternatief voor stilstaan in het heden
Is de terugkeer naar het toen of de onzekerheid van straks
Tranen vinden hun weg over mijn wangen
En slijten diepe groeven in de hoeken van mijn mond
Uit het raam van het razende voertuig zie ik slechts pikzwart
Het eindpunt van de reis mijn ziel
Mijlenver in donkere oneindigheid
Zie ik aan het einde van de tunnel nu een schijnsel?
Nee, zelfs dat licht dooft verder dag na dag

Ooit was het leven iets dat mij aansprak
En ik praatte terug door het te omarmen
Enthousiaste bewegingen van weleer
Veranderde in het louter optrekken van mijn schouders
Destijds met overtuiging gedane uitspraken over geluk
Weerklinken alleen nog als een echo in mijn lege ziel
Ervaren van mijlpalen reeds lang verworden tot slechts gewaarworden
Het leven toont dapper zijn kracht door mij nog altijd te laten bestaan
Ik realiseer me nu waarvan ik afscheid nam

Dromen en illusies

Ik wil zo graag een succes worden
Dat de angst te mislukken me verlamt
Vanaf de zijlijn kijk ik toe
Zie het ene na het andere jonge talent
Vol overtuiging het veld betreden
Ik heb me samen met hen mogen warmlopen
Maar mijn onzekerheid leidde tot hun versnelde entree
En mijn stille aftocht richting catacomben
Kortstondig leek ik deel uit te mogen maken van de selectie
Helaas moet ik nu lijdzaam toezien
Hoe anderen trefzeker een plaats in de basis veroveren
Mijn gewraakte concurrent bereikt waar ik over fantaseer
Zo dichtbij: ik kon eraan ruiken

Gedegradeerd naar de tribune
Op het veld treft zelfs een middenvelder het net
Een opportunistisch afstandsschot
Trapt al mijn wensen en illusies aan diggelen

Blessureleed vormt de laatste kans op mijn debuut
Als substituut doe ik amper vijftien minuten mee
Door reporters becommentarieerd als lichamelijk ongeschonden
Maar gehinderd door een mentale dwarslaesie
In de realiteit geen speler van wereldklasse
Maar in mijn fantasie is geen plaats voor angst
Dromend in donker en onder dons neem ik wèl risico’s
Als mijn onderbewustzijn een teamgenoot was
Zette hij mijn bewuste opzettelijk buitenspel
In mijn dagdroom ga ik alleen de diepte in
Niet gehinderd door enige vrees storm ik recht op de goal af
Ik hoef slechts éénmaal te scoren….

Emotionele achtbaan

Ik sluit mijn ogen
Raak me alsjeblieft nu aan
Mijn huid schreeuwt om jouw streling
Ik kan het bijna voelen
Je warme adem op mijn lijf
Kus me dan, ik smeek het je

Lang haar kriebelt in mijn nek
Plaag me likkend met je tong
Proevend onderweg naar innerlijk vuur
Je ruwe wang laten sporen achter op mijn vel
Morgen stille getuigen van wat er is gebeurd
Ik krom mijn rug en pak je handen
Omvat ermee mijn borsten, ja daar moet je zijn

Alleen de verlokking geeft al kriebels
De achtbaan mijn grote favoriet
In het pretpark van de lust
Stevig houd ik me aan je vast
Langzame start, een korte pauze bij de top
Ongekende spanning bouwt zich op

En dan………

Ik geef me over aan de rush
Eenmaal vertrokken zullen we voortdenderen
Tot ik er duizelig van wordt
Rupsen in mijn buik evolueren zich tot vlinders
Jammerend en kreunend ontpoppen hun cocons
Met gesloten ogen, het eindpunt naderbij
Deze paar minuten waren geheel en al van mij

Ineens zijn ze er: je lippen op mijn huid
Je kust alles weg, echter ook weer goed
De zilte smaak van tranen vermengd met zweet
Voor altijd geassocieerd met intense ontladingen
Ik klamp me aan jou vast
Met knikkende knieën verlaat ik de attractie
Vlij me tegen je aan, hopend op de eeuwigheid
Laat de schemering niet overgaan in pikkedonker

Angst voor de nacht heb ik nooit gehad
Maar nu wil ik niet gaan slapen
En ben ik bang dat wat nu is
Een droom zal zijn
Of als het wèl realiteit was
Zal behoren tot een vervlogen verleden

Vang me op na mijn lange, vrije val
Ik vloog naar een hoogte die ik niet kende

Onderbroken

Tergend langzaam verdwijnt het donker van de nacht
En gaat over in het confronterende licht van wederom een nieuwe dag
Morgen ziet de wereld er weer heel anders uit en ben je wel wat opgeknapt
Goed bedoelde woorden die geen verzachting vormen voor jouw open wond

Negatieve emoties stonden in je hart te bonken om de barrière te doorbreken
De woede, intense eenzaamheid en het snijdend verdriet zijn allesomvattend
Toen het duister van de nacht zich aandiende werden jouw gedachten ook pikzwart
En nu de dag haar licht op de wereld en ook op jou schijnt kleurt dit nog niet bij
Invloed op wat gebeurde had je niet want meer dan een tussenstation mocht je niet zijn
Stom dat je de waan had zijn eindbestemming te kunnen vormen

Hij was zomaar je leven ingestapt, spontaan
Zoals je op een zomerdag de trein pakt richting zee
Zonder twijfel en vol enthousiasme reisde je met hem mee: een avontuur
Hij leek de weg te kennen naar die plek die jij al zolang zocht
Als twee-eenheid onderweg naar de bestemming die ultiem geluk zou heten
Hij stevig en alwetend aan het stuur, jij ernaast als co-piloot
Vertrouwend op jouw inzicht als hij niet kon kiezen tussen oost en west
Jij waarschuwend voor verkeer van rechts verlatend op zijn vermogens
Altijd samen, nooit apart

Nog steeds begrijp je niet hoe iets ertussen kwam
Waarom jullie ruwweg gedwongen werden jullie levensreis te onderbreken
En de vraag is niet waarom jij het overleefde
Maar waarom je wederhelft nooit meer naast je mag staan
Niemand weet wat je voelt, ze kunnen het ook niet begrijpen
Hoe leg je uit wat dertig angstaanjagende minuten kunnen doen?
Toen je naar hem keek waren dertig milliseconden al genoeg
Je stortte van de hemel in de hel en slikte je tranen weg
Hij wilde je niet zien huilen, maar verdomme: je was vanwege hem
Het afscheid onverwacht, onvoorbereid en boven alles ongewild
Niemand kon de tijd voor je kopen die je zo graag had bezeten
Het lot bepaalde wat er zou gebeuren, maar het voelt nog steeds als jouw falen
Hoe kun je nu genieten van wat er over is gebleven: een leeg bestaan
Waar je schreeuw om zijn terugkeer als een echo steeds opnieuw wordt teruggekaatst

Aftellen

Aftellen
Voorzichtig gloort de lentezon aan de horizon
Haar hoopgevende rode gloed voor jou absent
Een kaarsrechte lijn vormend
Ononderbroken één der vaste waarden van het bestaan
Net zo permanent als jij het leven zelf achtte
In je herinnering brengt een nieuwe dag hetgeen je wenst
Mits oprecht handelend naar eer en geweten
Doch, hemellicht beschijnt jouw lijf niet meer
De schemering van je leven bezorgt je enkel een silhouet
Verdere invulling van de schaduw van de toekomst door jouw maker niet geschonken
Weglopen van je eigen historie bleek onmogelijk
Je verleden blijft je volgen, hoe dan ook
De voorbije jaren had je kansen behoren pakken
Opties en mogelijkheden moeten verzilveren
Je motto was nooit met weemoed terug te kijken
Nu weet je; je beleefde niets intens genoeg
Voor jou geen afscheid met nostalgisch sentiment
Louter spijt over je tekorten en het vele falen
Het optimisme van een nieuwe dag kan jouw gevoelens bijna niet verdragen
Je donkere gemoed had achter moeten blijven in de nacht
Afgeschud en achtergelaten in dromen die verwerken
In plaats daarvan drukken verdriet en angst onveranderd zwaar
Want dromen doe je, net als slapen, allang niet meer
Doffe kringen onder je ogen zijn getuigen van een solitair slot
Een eenzame apotheose, climax en ontknoping van jouw reden tot bestaan
Bewegingsloos liggend in een bed dat tijdens je leven is opgemaakt door jou
Vóór jou
In terminaal isolement geen ander geluid dan het onverstoorbaar tikken van een klok
Helaas ook het volhardende maar ongewenste kloppen van je hart

Alltime favorite quotes

Juni 2006
‘Who gossips to you will gossip of you’
‘Women like silent men. They think they’re listening’
‘De liefde is net een cryptogram, geef me de oplossing erbij en ik snap er nog niks van’
‘Het is niet belangrijk wat je hebt, maar met wie je het kan delen’
‘Door de bomen het bos zien getuigt van overzicht. In één boom een bos zien getuigt van visie’
‘Hope is the ability to hear the music of the future. Faith is having the courage to dance to it today’
‘To find out a girl’s faults, praise her to her girlfriends’
‘It is risky not to take risk. If you don’t take risk, risk will take you’

Augustus 2005
‘Geschreven beloften zeggen niets; woorden op papier zijn geduldig’
‘Sta elke dag op alsof je het expres doet’
‘You don’t becaome what you want, you become what you believe’

Juli 2005
‘Je hebt meer dan je denkt, maar krijgt minder dan je zou willen’
‘You may forget with whom you laughed, but you will never forget with whom you wept’
‘A promise is a debt’
‘Rather than trying to find the right person, try being the right person’
‘The only way to make a dream come true is to wake up and live it’
‘Happiness is like peeing in your pants. Everyone can see it, but no one feels the warmth as you do’
‘Conditions are never just right. People who delay action until all factors are favorable do nothing’
‘Some people grin and bear it. Others smile and change it’

Juni 2005
One night stand: een a-relaxte postorgastische landing op aarde

November 2004
‘Sooner or later, everyone gets replaced’

Augustus 2004
‘Please don’t rewrite hostory, because you’ll never know how much you didn’t mean to me’
‘The girl with a future avoids a man with a past’
‘Never run from your fears, because they will catch up with you when you’re too tired to fight’
‘There are two types of people that can tell you the truth about yourself:an enemy that has lost his temper or a friend that loves you dearly’
‘Everything that irritates us about others can lead us to an understanding of ourselves’
‘Piekeren neemt de zorgen voor morgen niet weg, maar wel de kracht van vandaag’
‘Wie een muur afbreekt, bouwt een uitzicht op’

Juli 2004
‘People avoid changes until the pain of remaining the same is greater than the pain of change’

Maart 2004
‘We realiseren ons pas hoe goed ons geheugen is, als we proberen iets te vergeten’
‘er is veel verstand voor nodig om sommige dingen onbegrijpelijk te vinden’

Mei 2003
‘Je weet niet wat je zocht, maar wel wat je bent kwijtgeraakt’ (Blof)
‘Confrontatie is nodig om te leren inzien of onder ogen komen’
‘Alleen door het krijgen van antwoorden kan iemand leren accepteren’

Oktober 2002
‘Met de stenen die je in de weg worden gelegd kun je iets moois bouwen’
‘Tegenslag vormt geen karakter, het toont het’
‘Als de angst oprukt, trekt de logica zich terug’
‘Beter fout geprobeerd dan nagelaten te doen’
‘Liefde maakt lijden lichter, lijden maakt liefde sterker’
‘Wie het nieuwe vreest moet beseffen dat al het oude ook ooit nieuw is geweest’
‘Je kunt eigen fouten slechts met ogen van anderen zien’
‘Besluiten om niets te doen is ook een vorm van besluiten’
‘Niet het gebrek aan liefde, maar het gebrek aan vriendschap maakt ongelukkige huwelijken’
‘What holds us together is far greater than what can tear you apart’
‘Een fout wordt pas een probleem als je het niet oplost’

Juni 2001
‘Raadgeven is als kussen: het kost niets en is prettig’
‘Om iets voor elkaar te krijgen, moet een commissie uit niet meer dan 3 mensen bestaan van wie er 2 afwezig zijn’ (Robert Copeland)
‘Uitstel is de natuurlijke moordenaar van mogelijkheden’ (Victor Kiam)

April 2001
‘Faith is believing in things when common sense tells you not to’
‘People forget what you said, people forget what you did, but people never forget how you made them feel’
‘De waarde van kritiek wordt bepaald door degene van wie je het krijgt’
‘One of the most important things in communication is to hear what is not being said’
‘Don’t attempt to run from the past, it’s always behind you’

Maart 2001
‘It’s when we forget ourselves that we do the things that are most likely to be remembered’
‘It’s hard to face the problem when the problem is your face’

Januari 2001
‘It’s not what you have or who you are or where you are or what you are doing that makes you happy, it’s what you think about’
‘It’s not always wasy to appologise, start over, take advice, be unselfish, keep trying, be considerate, think and then act, profit by mistakes, forgive and forget…..but it usually pays’
‘If suffering brings wisdom I would wish to be lees wise’
‘If things get any worse, I’ll have to ask you to stop helping me’
‘If someone is too tired to smile, leave one of your own because no one needs a smile as much as those who have none to give’
‘Education and intelligence are not the same’
‘Even if I’m not asleep that doesn’t mean I’m awake’
‘Events are less important than our response to them’
‘Examine what is being said, not who’s talking’

Augustus 2000
‘I always knew that looking back on my tears would someday make me laugh but I never knew that looking back on my laughter would someday make me cry’

Juli 2000
‘Forget yourself when with others and others will not forget you’
‘Friends are the chocolate chips in the cookie of life’
‘Happiness is a path, not a destination’
‘Don’t listen to what I say, listen to what I mean’
‘Don’t worry about people stealing your ideas, if your ideas are any good you’ll have to ram them down people’s throats’
‘Enjoy the little things for one day you may look back and realise they were the big things’
‘Dedication is not what others expect of you, it’s what you can give to others’
‘Don’t be irreplaceable. if you can’t be replaced you won’t get promoted’

Juni 2000
‘A relationship is like sand in your hand: if held loosely in the palm of your hand it stays there, but as soon as you close your hand tightly it slips through your fingers’
‘Beat me with the truth, don’t torture me with lies’

Januari 2000
‘Communication by empathy is a skill very few possess’
‘Anger opens the mouth and shuts the mind’
‘Anything you loose automatically doubles in value’
‘Ask yourself if what you are doing today is getting you closer to where you want to be tomorrow’
‘Advice is what we ask for when we already know the answer but wish we didn’t’
‘A friend is one who knows who you are, understands where you’ve been, accepts what you’ve become and still invites you to grow’
‘The only thing I like about the stones That come in my way is once I pass accross them they automatically become milestones’
‘History is a selective interpretation designed to justify those currently in power. Memory is the same thing on an individual level’
‘I don’t have an attitude problem, you have a perception problem’
‘Heroes aren’t born, they are made’
‘The definition of virtue: insufficient temptation’

December 1999
‘There’s never time to do it right, but there’s always time to do it over’
‘ Make the most of yourself for that is all there is of you’
‘Some people come into our lives quickly, others stay for a while and leave footprints on out hearts’
‘Love is a condition in which the happiness of the other person is essential to your own’
‘People come into our lives for a season, a reason or a lifetime’

Augustus 1999
‘Without the hurt, the heart is hollow’
‘Don’t cry because it’s over, smile because it was’
‘Share what you know, learn what you don’t’

Juni 1999
‘Untill one becomes extinct there are always two of a kind’
‘Life is like a hollow tube, always trying to fill it but never full’

April 1999
‘What do you do when the truth is more beautiful then all your dreams?’
‘A love that risks nothing is worth nothing’

Maart 1999
‘Wanneer 1 deur naar het geluk gesloten wordt, gaat er een andere open, maar vaak kijken we zolang naar die gesloten deur dat we de andere die voor ons geopend is niet zien’

Februari 1999
‘Het feit dat je een minderwaardigheidscomplex hebt wil nog niet zeggen dat je niet dom en lekijk bent’
‘Geluk is het enige dat zich verdubbeld als men het deelt’
‘Begrip is geen kwestie van gelijk oversteken’
‘Grond waaruit ik ontstond en hart het mijne vond zou ik erkennen als iets ons nog bond’

Januaryi1999
‘Glucklich ist wer vergisst was doch nicht zu andern ist’
‘Liefde is een gevoel dat je voelt als je een gevoel voelt dat je nog nooit eerder hebt gevoeld’
‘Het is beter gehaat te zijn om wie je bent, dan geliefd te zijn om iets dat je niet bent’
‘Altijd bij elkaar kunnen zijn zegt veel. Elkaar lang moeten kunnen missen nog veel meer’