Ray Slijngaard – My Unlimited Life

VoorMy Unlimited lifedat ik de biografie ter hand nam, had ik al wat reacties gelezen. Het boek heeft namelijk aardig wat stof op doen waaien. Anita Doth sprak zich al snel negatief uit over de inhoud en ook de moeder en stiefvader van Ray zijn niet te spreken over het opgetekende verhaal. Ik was dus zeker extra geprikkeld en nieuwsgierig wat ik wijzer zou worden van de 264 pagina’s.

Bij het voorwoord ben ik verrast. De literaire hoogdravende volzinnen kan ik niet rijmen met het beeld dat ik heb van Ray Slijngaard. Ray van 2 Unlimited eigenlijk. Want die stempel raakt hij natuurlijk nooit meer kwijt. Hoe hard hij ook probeert iets anders op te bouwen en hoe hard hij ook volhoudt dat hij meer wil en verder wil, het zit aan hem vastgekleefd. En het heeft hem geen windeieren gelegd natuurlijk. En dat is meteen het thema van het boek: hoe hij als onderdeel van 2 Unlimited de wereld veroverde, feestte, zoop en awardshows deed met de wereldtop in de muziekbusiness en hoe hij fortuin vergaarde als entertainer. En ook hoe hij het fortuin weer kwijtraakte en jaren ‘aan de grond zat’.

Na het lezen over de ongekende successen van 2 Unlimited, zijn flirt met een volgens Ray welhaast stalkende Katja Schuurman, zijn ontmoetingen met wereldsterren, de beschrijving van de relaties met verscheidene vrouwen, vrienden en zelfs de penoze van Amsterdam heb ik eigenlijk weinig sympathie opgebouwd voor hoofdpersoon Ray. Of het door het vertelde komt of door de schrijver, weet ik eigenlijk niet. De laatste veertig bladzijden moet ik zelfs bijna met tegenzin doorworstelen. Het is meer van hetzelfde, maar dan in losse flarden. De hoofdstukken volgen als apart deel ‘overpeinzingen’, maar het voegt wat mij betreft niets toe aan het verhaal. De indeling van het boek is hierdoor onnatuurlijk. Er worden in de overpeinzingen namelijk zelfs karakters geïntroduceerd die in het levensverhaal niet voorkwamen.

Als ik het boek weer terugzet in de kast zie ik Ray als de goedgelovige, naïeve, feestvierende dodo in een wereld die hem tegenzat en mensen die hem misbruikten. Er staat tientallen keren ‘ik maakte ook fouten’, maar toch beklijft bij mij het gevoel dat we Slijngaard als slachtoffer moeten beschouwen. Dat alles hem overkomen is en hij er zelf niet echt bij was. Zeker ook door een gebrek aan begeleiding tijdens de jaren dat ze van nul tot ongekende hoogte stegen, maar als je ouder wordt, wordt je ook wijzer toch? Uit de keuzes die Ray maakte toen hij in zijn dal zat, vraag ik me af wanneer nou echt het besef komt dat hij misschien niet van doorslaggevende waarde was voor 2 Unlimited. Dat het een kwestie was van juiste personen, juiste plaats, juiste tijd…Zijn acties lijken ook vooral een herhaling van zetten en dezelfde valkuilen kan ie vaak ternauwernood of zelfs niet ontwijken. Zijn boodschap is ook nog eens hartstikke tegenstrijdig: hij heeft het over harmonie van thuis en de rust die hij zegt gevonden te hebben. Dat alle roem en rijkdom hem niet veel geluk hebben gebracht. Amper een alinea later begint hij echter over Anita die niet het grootse en meeslepende wil en dat hij zonder haar verder wil. Een plaat maken, feest brengen…

Conclusie
Misschien moet ik er wat minder analytisch en psychologisch naar kijken: het is een een vermakelijk boek waarin we een kijkje krijgen in het leven van Ray Slijngaard zoals het zich in zijn hoofd heeft afgespeeld en zoals hij het heeft beleefd en gevoeld.

Score: 65/100

Deze recensie verscheen op Partyflock.nl.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail